॥ मीरा बाई भजन ॥
जोगिया री प्रीतड़ी है दुखड़ा री मूल।
जोगिया री प्रीतड़ी है दुखड़ा री मूल।
हिलमिल बात बणावट मीठी पाछे जावत भूल॥
तोड़त जेज करत नहिं सजनी जैसे चમેली के मूल।
मीरा कहे प्रभु तुमरे दरस बिन लगत हिवड़ा में सूल॥
हिलमिल बात बणावट मीठी पाछे जावत भूल॥
तोड़त जेज करत नहिं सजनी जैसे चમેली के मूल।
मीरा कहे प्रभु तुमरे दरस बिन लगत हिवड़ा में सूल॥
भावार्थ:
मीराबाई कहती हैं कि किसी जोगी (वैरागी) से प्रेम करना ही दुखों की जड़ है। वे मिलते समय तो बहुत मीठी बातें करते हैं, लेकिन दूर जाते ही सब भूल जाते हैं। जैसे चमेली की जड़ें नाजुक होती हैं, वैसे ही वे बिना किसी देरी के रिश्ता तोड़ देते हैं। हे प्रभु! आपके दर्शन के बिना मेरे हृदय में निरंतर पीड़ा (शूल) बनी रहती है।
ಜೋಗಿಯಾ ರೀ ಪ್ರೀತಡಿ ಹೈ ದುಖಡಾ ರೀ ಮೂಲ |
ಜೋಗಿಯಾ ರೀ ಪ್ರೀತಡಿ ಹೈ ದುಖಡಾ ರೀ ಮೂಲ |
ಹಿಲ್ಮಿಲ್ ಬಾತ್ ಬಣಾವಟ್ ಮೀಠಿ ಪಾಛೆ ಜಾವತ್ ಭೂಲ್ ||
ತೋಡತ್ ಜೇಜ್ ಕರತ್ ನಹಿಂ ಸಜನಿ ಜೈಸೆ ಚಮೇಲಿ ಕೇ ಮೂಲ |
ಮೀರಾ ಕಹೇ ಪ್ರಭು ತುಮರೆ ದರಸ್ ಬಿನ್ ಲಗತ್ ಹಿವಡಾ ಮೇಂ ಸೂಲ್ ||
ಹಿಲ್ಮಿಲ್ ಬಾತ್ ಬಣಾವಟ್ ಮೀಠಿ ಪಾಛೆ ಜಾವತ್ ಭೂಲ್ ||
ತೋಡತ್ ಜೇಜ್ ಕರತ್ ನಹಿಂ ಸಜನಿ ಜೈಸೆ ಚಮೇಲಿ ಕೇ ಮೂಲ |
ಮೀರಾ ಕಹೇ ಪ್ರಭು ತುಮರೆ ದರಸ್ ಬಿನ್ ಲಗತ್ ಹಿವಡಾ ಮೇಂ ಸೂಲ್ ||
ಭಾವಾರ್ಥ:
ಜೋಗಿಯ ಪ್ರೀತಿಯು ದುಃಖದ ಮೂಲವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಮೀರಾ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಭೇಟಿಯಾದಾಗ ಸಿಹಿಯಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಹೋದ ನಂತರ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮರೆತುಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಮಲ್ಲಿಗೆಯ ಬೇರುಗಳಂತೆ ಅವರು ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಮುರಿಯಲು ತಡಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಹೇ ಪ್ರಭು, ನಿನ್ನ ದರ್ಶನವಿಲ್ಲದೆ ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೋವು ಚುಚ್ಚಿದಂತಾಗುತ್ತಿದೆ.
Jogiya ri preetadi hai dukhda ri mool.
Jogiya ri preetadi hai dukhda ri mool.
Hilmil baat banawat meethi pache jawat bhool.
Todat jej karat nahin sajni jaise chameli ke mool.
Meera kahe Prabhu tumre daras bin lagat hiwda mein sool.
Hilmil baat banawat meethi pache jawat bhool.
Todat jej karat nahin sajni jaise chameli ke mool.
Meera kahe Prabhu tumre daras bin lagat hiwda mein sool.
Meaning:
Meera Bai says that loving a wandering ascetic (yogi) is the root cause of all suffering. They talk sweetly when present, but forget everything once they depart. Just as the roots of jasmine are fragile/easily uprooted, they sever ties without delay. Meera says, O Lord! Without your divine sight, my heart feels as if it is being pierced by a thorn.
